Bu zarif portre, figürünü saydam ve hafif çizgilerle nazikçe tasvir ederek izleyiciyi kendine çekiyor; saçları yumuşak, kıvrımlı darbelerle işlenmiş ve başındaki koyu, neredeyse gerçeküstü şapka tüyü dramatik bir şekilde arkaya doğru uzanıyor; sanki hareket halindeki koyu bir dalga gibi. Yüz, yanaklar ve dudaklarda şeftali tonlarında hafif renk dokunuşlarıyla hayat bulmuş, tek renkli kompozisyona sıcaklık katıyor. Giysi ise lüks kumaşı yumuşak, ipliksi çizgilerle ima ederek resmin hafifliğini koruyor.

Sanatçı, çizim ile incelikli renklendirmeyi ustaca birleştirerek, minimal ama usta jestlerle konunun kişiliğinin ortaya çıkmasını sağlıyor. Dikey kompozisyon, tüm dikkati kadının vakur profilinde topluyor; bu durağan asaleti, şapkadaki hareket hissi ve giysinin yumuşak akışı dengeliyor. Bu eser, 20. yüzyıl başı portrelerinin zarafet ve modernliğini temsil ediyor; organik kıvrımlar ve çizgilerin akışkanlığı açısından Art Nouveau duyarlılığına gönderme yapıyor. Neredeyse ipek hışırtısını duyabilir ve bu soylu figürün zamansız güzelliğinden yayılan sakin özgüveni hissedebilirsiniz.