Ten eteryczny portret ukazuje wyrafinowaną kobietę, której sylwetka została delikatnie naszkicowana za pomocą zgrabnych, lekkich linii — balans pomiędzy sugestią a szczegółem. Jej włosy, przedstawione miękkimi, falistymi pociągnięciami, kontrastują wyraźnie z odważnym, niemal surrealistycznym piórem kapelusza, które dramatycznie rozciąga się do tyłu niczym ciemna fala w ruchu. Twarz ożywiona jest delikatną kolorystyką — brzoskwiniowy rumieniec na policzkach i ustach nadaje ciepła monochromatycznej kompozycji. Ubranie przedstawione jest jako wir drobnych linii, sugerujących luksusowy materiał, nie zaburzając eterycznej lekkości obrazu.

Artysta mistrzowsko łączy rysunek z subtelną kolorystyką, pozwalając, by osobowość modelki wyłoniła się z minimalnych, lecz doskonałych gestów. Pionowa kompozycja skupia uwagę na wyważonym profilu kobiety, wprowadzając cichą godność, łagodzoną przez ulotne poczucie ruchu w kapeluszu i miękkim falowaniu stroju. Dzieło to jest przykładem portretu początku XX wieku, łączącego elegancję z nowoczesnością, z odniesieniami do zmysłowości secesji poprzez organiczne krzywizny i płynność linii. Prawie słychać szelest jedwabiu i czuć spokojną pewność siebie, bijącą od tej arystokratycznej postaci pełnej ponadczasowego wdzięku.