Autoportret, świadectwo decydującego momentu w życiu artystki, oddany jest z cichą intensywnością. Bohaterka, kobieta ze spojrzeniem prosto w oczy, ubrana jest w żywą aksamitną suknię ozdobioną wyszukanym złotym haftem. Sposób, w jaki układa się materiał, sugeruje poczucie zarówno elegancji, jak i ograniczenia. Twarz artystki, z jej charakterystycznym monobrisem i skupionym spojrzeniem, wyraża poczucie wrażliwości zmieszane z odpornością. Za nią burzliwe morze, którego fale przedstawione są za pomocą wirujących pociągnięć pędzla i palety głębokich błękitów i zieleni, zdaje się odzwierciedlać emocjonalne głębiny postaci. Pojedyncza chmura na zaciemnionym niebie potęguje atmosferę introspekcji.