Σε αυτήν την συγκινητική ζωγραφιά, μια μοναχική φιγούρα στέκεται μπροστά από έναν φράκτη, αποπνέοντας μια ατμόσφαιρα ήσυχης περισυλλογής. Ντυμένη με ένα βαθύ μαύρο ρούχο, η ματιά της φιγούρας είναι ταυτόχρονα τρομακτική και γαλήνια και καλεί τον θεατή σε μια στιγμή που έχει σταματήσει στο χρόνο. Το αντίθεση του υποβάθρου μιας ρουστίκ ξύλινης κατασκευής και οι πράσινες σκιές δημιουργούν μια αίσθηση τόπου που είναι συγχρόνως γνωστή και μυστηριώδης. Το παράθυρο πίσω από τη φιγούρα υποδηλώνει ζωή μέσα, αλλά η μοναχική του λάμψη γοητεύει καθώς αντίκτυπο της ακινησίας της φιγούρας.