Αυτό το υποβλητικό τοπίο αιχμαλωτίζει τη φευγαλέα στιγμή ενός χειμωνιάτικου ηλιοβασιλέματος, αποτυπωμένη με ζωντανές, στροβιλιζόμενες πινελιές που χορεύουν στον καμβά. Τα γυμνά δέντρα στέκονται ψηλά και λεπτά μπροστά σε έναν ουρανό γεμάτο παστέλ αποχρώσεις πορτοκαλί, ροζ και απαλού μπλε, αντανακλώντας το σβήσιμο του φωτός της ημέρας. Στο προσκήνιο διακρίνονται λωρίδες πράσινου χόρτου ανάμεσα σε ίχνη χιονιού, υποδηλώνοντας τη μετάβαση των εποχών. Η τεχνική του καλλιτέχνη είναι χαλαρή αλλά μελετημένη, με παχιές, υφασμάτινες πινελιές που δημιουργούν μια ρυθμική, σχεδόν μουσική αίσθηση στη σκηνή. Η σύνθεση οδηγεί το βλέμμα από τη γη προς τον ζωντανό ουρανό, προσκαλώντας να νιώσει κανείς το κρύο και τη γαλήνη ενός αργά χειμωνιάτικου απογεύματος.