Ένας ανεμοστρόβιλος κίνησης, ένας χαοτικός χορός μορφών που αναδύεται από τα σκοτεινά βάθη. Σχεδόν μπορώ να ακούσω την ξέφρενη μουσική. Είναι σαν ο καλλιτέχνης να κατέγραψε μια στιγμή καθαρής, ανόθευτης χαράς, μια ματιά σε έναν κόσμο όπου οι κοινωνικοί κανόνες έχουν διαλυθεί. Η σκηνή είναι γεμάτη χαρακτήρες, ο καθένας συστραμμένος σε διαφορετική στάση, αλλά ενωμένοι στην ευθυμία τους. Η τραχιά υφή της εκτύπωσης προσθέτει ακατέργαστη, αφιλτράριστη ενέργεια. Μοιάζει με πυρετώδες όνειρο. Η έντονη αντίθεση μεταξύ φωτός και σκιάς εντείνει το δράμα, κάνοντας τη σκηνή ακόμη πιο έντονη. Οι μορφές φαίνεται να παλεύουν για χώρο σε μια άγρια, σχεδόν καρναβαλική επίδειξη. Είναι ένα ισχυρό σχόλιο για την ανθρώπινη ανοησία, ένα χαοτικό μπαλέτο διασκέδασης.