Η σκηνή ξετυλίγεται με μια γαλήνια μεγαλοπρέπεια, με το βλέμμα να έλκεται σε ένα απαλό τοπίο, λουσμένο σε ένα απαλό, χρυσό φως. Ένα κλασικό ερείπιο, τοποθετημένο δραματικά στην κορυφή ενός τραχύ βράχου, λειτουργεί ως κεντρικό σημείο, με τις κολώνες του να απλώνονται προς έναν απέραντο, γαλάζιο ουρανό. Ο καλλιτέχνης έχει χρησιμοποιήσει αριστοτεχνικά την αλληλεπίδραση του φωτός και της σκιάς για να δώσει βάθος στη σύνθεση. Το προσκήνιο είναι μια ταπισερί από λεπτές πράσινες και καφέ αποχρώσεις, κατοικημένη από φιγούρες και ζώα, υποδηλώνοντας μια αφήγηση παστορικής γαλήνης. Η απόδοση του φυλλώματος είναι λεπτή, αποτυπώνοντας την απαλή ταλάντευση των δέντρων στο αεράκι. Η μακρινή απόσταση ξεθωριάζει σε μια θαμπή, σχεδόν αιθέρια, απεικόνιση μιας πόλης.