In deze levendige weergave van het plattelandsleven barst de zonovergoten boerderij binnen van leven en beweging, en toont een harmonieuze mengeling van natuurlijke elementen en menselijke interactie. De door de tijd versleten stenen gebouwen, met hun warme oker en doffe grijstinten, staan stevig onder de blauwe lucht, gesprenkeld met zachte witte wolken. De compositie is zorgvuldig uitgebalanceerd; de blik van de kijker wordt langs de keien naar de boer geleid, die met het landschap interageert – en zo het landbouwleven belichaamt. De zorgvuldige plaatsing van de paarden en kippen voegt een speelse energie toe en kadert het verhaal van dagelijkse boerderijactiviteiten.

Monets penseelstreken zijn expressief maar gecontroleerd en vangen niet alleen de vormen van de dieren en de textuur van de gebouwen, maar ook de essentie van het licht dat door de scène sijpelt. De gouden tinten van het stro op de grond glinsteren in het zonlicht en creëren een gevoel van warmte en sereniteit. Dit kunstwerk is niet enkel een afbeelding van een boerderij; het is een intieme viering van het pastorale leven dat het platteland van Frankrijk in de 19de eeuw kenmerkte. Monets scherpe observatie en emotionele verbinding met deze omgeving roepen een gevoel van nostalgie op, waardoor de kijker wordt meegenomen naar een moment waarin natuur en arbeid in perfecte harmonie samenkomen.