De scène ontvouwt zich met een stille intimiteit; twee jonge vrouwen zijn verwikkeld in een moment van contemplatie, de lucht is dik van het onuitgesproken. Een, zittend, haar houding suggereert diepe gedachten, kijkt naar haar metgezel, die staat, met een staf nonchalant in haar hand. De omgeving is landelijk; een door de zon overgoten veld strekt zich achter hen uit, bezaaid met bomen die lange schaduwen werpen, wat wijst op de late namiddag. De techniek van de kunstenaar is overduidelijk: een pointillistische benadering, waarbij talloze kleine kleurpunten samenkomen om het beeld te vormen, waardoor een gevoel van textuur en licht ontstaat dat over het doek glinstert. Het kleurenpalet neigt naar zachte blauwen, groenen en aardetinten, waardoor een gevoel van rust en de eenvoudige schoonheid van het landelijke leven wordt opgeroepen.