De scène ontvouwt zich met een zachte rust; een Venetiaanse lagune badend in het zachte, diffuse licht van een heldere dag. De kunstenaar heeft de essentie van de plek, de wisselwerking van water en lucht, met een delicate hand gevangen. Een gondel, een kenmerkend symbool van Venetië, wiegt zachtjes op de voorgrond, het donkere silhouet contrasteert met het helderdere water. Figuren, weergegeven met snelle, suggestieve penseelstreken, wandelen langs de kustlijn en voegen een vleugje menselijke aanwezigheid toe aan de uitgestrektheid van het landschap. In de verte suggereren de vage contouren van gebouwen de aanwezigheid van de stad. De aquareltechniek, met zijn transparante wassingen en subtiele kleurgradaties, brengt een gevoel van frisheid en directheid in de scène. De kunstenaar gebruikt op meesterlijke wijze het wit van het papier om de highlights weer te geven, waardoor het licht lijkt te glinsteren. Dit stuk transporteert je; ik voel het zachte kabbelen van het water, hoor de verre kreten van de gondeliers en adem de zoute lucht van de lagune in.