Deze huiveringwekkende compositie vangt een surrealistische, nachtmerrieachtige visie waarin drie heksen, gekleed met hoge, puntige hoeden en met vloeiende stoffen, spookachtig zweven tegen een achtergrond van diepe duisternis die het omringende landschap opslokt. De figuren zijn geschilderd met losse penseelstreken die vlees en schaduw samenvoegen, waardoor ze een spookachtige, bijna oplossende kwaliteit krijgen die zowel dynamisch als onheilspellend is. Onderaan worstelt een figuur in versleten kleren op de voorgrond, gedeeltelijk verborgen door een wapperend wit doek, terwijl een ezel naast hen ligt en zo de verontrustende landelijke scène versterkt.

Het kleurenpalet is beperkt maar effectief, met aardse okerkleuren, gedempte groenen en bleke huidskleuren die scherp contrasteren met de intense zwarte achtergrond. Het dramatische clair-obscur versterkt niet alleen de onheilspellende sfeer, maar verlicht ook de verontrustende choreografie van de heksen, waarvan de ledematen zich uitstrekken en in elkaar verstrengelen in een balletachtige maar onnatuurlijke dans. Het schilderij nodigt de kijker uit in een bovennachtelijke nachtmerrie en roept thema's op als bijgeloof, angst en occultisme die aan het einde van de 18e eeuw in Spanje veelvoorkomend waren. Het werk straalt een sterke emotionele spanning uit — een verontrustende mix van angst, fascinatie en grotesk — en is een centraal voorbeeld van de artistieke verkenning van de donkere menselijke psychologie en maatschappelijke angsten door middel van bovennatuurlijke beelden.