Bu ürkütücü kompozisyon, sivri uzun şapkalar takmış ve akışkan kumaşlarla yarı çıplak olan üç cadının, etrafı karanlıkla kaplanmış bir arka planda ürkütücü bir şekilde süzülmesini betimliyor. Figürler, et ve gölgeyi birleştiren gevşek fırça darbeleriyle hayaletimsi, neredeyse çözülüyormuş gibi bir nitelik taşıyor; dinamik ve rahatsız edici. Alt kısımda, yıpranmış kıyafetler içinde bir figür, dalgalanan beyaz bir kumaş tarafından kısmen gizlenmiş halde mücadele ediyor; yanında ise bir eşek yatıyor, kırsal yaşamın ürkütücü ihtimalini artırıyor.

Renk paleti kısıtlı ama etkili, toprak tonları, mat yeşiller ve soluk ten tonları, arka plandaki yoğun siyah ile keskin bir kontrast oluşturuyor. Dramatik ışık-gölge oyunu, sadece rahatsız edici atmosferi güçlendirmekle kalmıyor, aynı zamanda cadıların garip koreografisini aydınlatıyor; uzayan ve iç içe geçen uzuvları baleye benzer ama doğa dışı bir dansı andırıyor. Bu tablo izleyiciyi başka bir dünyanın kabusuna davet ediyor; 18. yüzyıl sonları İspanyası’nda yaygın olan batıl inançlar, korkular ve okültizm temalarını çağrıştırıyor. Güçlü duygusal bir gerilim yayıyor — korku, büyülenme ve garipliğin rahatsız edici karışımı — ve sanatçının karanlık insan psikolojisini ve toplumsal endişelerini doğaüstü imgelerle keşfetmesinin temel örneği.