Dzieło uchwyciło spokojny moment nad brzegiem rzeki. Trzy postaci, skąpane w miękkim świetle, są centralnym punktem. Jedna z nich, z karmazynowym nakryciem głowy, delikatnie je poprawia, podczas gdy pozostałe siedzą w pobliżu, ich kształty subtelnie zarysowane delikatnymi pociągnięciami ręki artysty. Scena wywołuje poczucie spokoju i intymności, jakbyśmy byli świadkami prywatnej, skąpanej w słońcu intermedii. Rzeka płynie łagodnie w tle, jej obecność tworzy poczucie głębi i przestrzeni. Zastosowanie światła i cienia przez artystę jest wykwintne, postacie prawie zlewają się z krajobrazem, tworząc harmonię między nimi a ich otoczeniem.