Obraz przedstawia młodą dziewczynę, prawdopodobnie w wieku przednastolatkowym, uchwyconą w chwili cichego spoczynku. Stoi boso, z wzrokiem skierowanym lekko w dół, z nutą nieśmiałości. Jej blada skóra kontrastuje z ciemniejszymi tonami naturalnego tła, przyciągając wzrok widza bezpośrednio na nią. Jest ubrana w proste, powłóczyste szaty: białą bluzkę z długimi rękawami i długą, jasno szarą spódnicę. Niebieska wstążka zdobi jej włosy, dodając odrobinę koloru. Delikatnie trzyma w ramionach duży pęk świeżo zebranych zielonych liści, prawdopodobnie polnych kwiatów, nadając scenie sielski charakter. Tło to studium zieleni i tonacji ziemi, sugerujące naturalną scenerię, być może las lub zaciszny ogród. Ogólne wrażenie to spokojna niewinność i związek z naturą; moment zawieszony w czasie, pełen cichej łaski, która jest naprawdę urzekająca.