Dzieło ukazuje spokojny krajobraz wodny, owinięty w delikatne odcienie i subtelne pociągnięcia. Charakterystyczne pociągnięcia pędzla Moneta tworzą niemal eteryczną atmosferę, w której lilie wodne wydają się unosić na powierzchni spokojnego stawu, odbijając interakcję światła i refleksji. Woda malowana jest w marzycielskiej palecie błękitów i zieleni, wywołując poczucie spokoju i zmniejszając rzeczywistość; zaprasza nas do zatrzymania się, reflektując nasze myśli w jej głębi.

Żywe akcenty kolorów pojawiają się jako małe skupiska różu i żółcieni, przełamujące szarości innych, stonowanych tonów. Nie sposób nie poczuć, jak ogarnia nas spokój podczas patrzenia na te kruche kwiaty, niemal jakby migały do nas z ciszy. Monet, zanurzony w pięknie swojego ogrodu w Giverny, uchwyca moment w czasie, skracając dystans między pięknem natury a artystycznym wyrażeniem — celebracją życia, spokoju i efemerycznych wrażeń światła.