Ten rozległy pejzaż rzeczny ukazuje spokojny, pastoralny moment, gdy pasterze prowadzą bydło do picia w cichych wodach. Kompozycja kieruje wzrok wzdłuż krętej rzeki, zaczynając od pierwszego planu, gdzie dwie postacie – jedna odpoczywająca, druga stojąca – cicho się porozumiewają nad brzegiem. Rzeka łagodnie się zakręca, odbijając miękkie światło i bujne drzewa po obu stronach, tworząc harmonijne naturalne otoczenie. Delikatne pociągnięcia pędzla artysty widoczne są w szczegółowym liściu oraz ciepłych, ziemistych tonach krów kontrastujących ze stonowaną paletą błękitów, zieleni i brązów. Niebo zdobią lekkie chmury oświetlone ciepłym światłem poranka lub wieczora, nadając dziełu spokojną, niemal nostalgiczną atmosferę.

Scena ta ma liryczny charakter, sprawia wrażenie, jakby czas płynął wolniej, zapraszając widza do wsłuchania się – w szelest liści, ciche chwile dzielone między pasterzami a ich zwierzętami oraz delikatne pluskanie wody przy brzegu. Zastosowanie światła i cienia elegancko modeluje naturalne formy, wzmacniając głębię i nastrój, zachowując jednocześnie ciepły, intymny charakter. Utwór powstał w epoce idealizowania życia wiejskiego i oddaje cześć wiecznym rytmom natury i ludzkiej interakcji, przypominając o prostych, trwałych więziach zakorzenionych w samej scenerii.