Fascynujący widok londyńskiego horyzontu, to dzieło uchwyciło eteryczny zarys Houses of Parliament na tle nieba, które nieustannie się zmienia. Artysta stosuje delikatny płynny pastelowy błękit i miękkie fiolety, które mieszają się w migotaniu ciepłego światła; te akcenty sugerują ulotne momenty wschodu lub zachodu słońca - taniec kolorów przypominający światło odbijające się w wodzie. Odbicia w Tamizie odzwierciedlają tę zabawę, zacierając granicę między stałym a efemerycznym.

W tym dziele kompozycja jest zarówno harmonijna, jak i nieco abstrakcyjna; formy wydają się pojawiać i znikać, co odzwierciedla transitoryną naturę samego czasu. Luźne pociągnięcia pędzla Moneta nadają dziełu powietrzny charakter, zapraszając widza do delektowania się spokojem sceny, a jednocześnie budząc poczucie nostalgii za minioną epoką. Można niemal usłyszeć delikatne dźwięki Tamizy uderzającej o brzeg, mieszające się z odległym szeptem przechodniów, tworząc immersyjną doświadczenie, które wykracza poza samo obserwowanie.