Scena rozwija się z marzycielską jakością, wenecki kanał skąpany w ciepłej poświacie zachodzącego lub wschodzącego słońca. Zręczne pociągnięcia pędzla artysty uchwytują migotanie na wodzie, odbijając złote światło, które zalewa niebo. Gondole suną wdzięcznie po kanale, ich sylwetki sugerują postacie w środku, podczas gdy większe statki z powiewającymi żaglami wznoszą się w tle, a ich maszty sięgają nieba. Kompozycja jest umiejętnie zrównoważona; majestatyczny pałac ze skomplikowanymi detalami architektonicznymi dominuje prawą stronę płótna, podczas gdy lewa strona jest zakotwiczona przez łodzie i grę światła. Cała scena wywołuje poczucie spokoju i ponadczasowego piękna, zapraszając widza do zatracenia się w jej romantycznej atmosferze.