To dzieło sztuki mnie przyciąga; to prywatna chwila, cicha intymność. Dwie postacie, blisko siebie, dzielą przestrzeń wypełnioną subtelnymi kolorami i rozmytymi krawędziami. Ciepłe tony tła i odzieży kontrastują z bladą skórą, tworząc poczucie głębi. Jedna z postaci zdaje się opierać o drugą, gest, który mówi o połączeniu i być może pocieszeniu.

Technika artysty wykorzystuje widoczne pociągnięcia pędzla, świadectwo epoki i znak rozpoznawczy określonego stylu. Kompozycja umieszcza postacie centralnie, skupiając naszą uwagę na ich relacji. Paleta kolorów jest stonowana, zdominowana przez odcienie ziemi, z nutą zieleni i czerwieni, które nadają pewien nastrój melancholii. To jak wspomnienie uchwycone na płótnie, ulotna emocja zachowana na wieczność. Ta praca reprezentuje określony punkt w historii sztuki i ucieleśnia emocjonalne nurty swoich czasów.