Dzieło prezentuje scenę o ogromnej skali i dramatycznym napięciu. Kompozycję dominuje kolosalna postać, gigant, którego forma wyłania się z wiru chmur i cieni. Jego postawa jest konfrontacyjna; jego spojrzenie, choć niewidoczne, jest pośrednio skierowane w dół. Postać, oddana szerokimi pociągnięciami pędzla i ograniczoną paletą ziemistych tonów, emanuje poczuciem surowej siły i nadchodzącej przemocy. Poniżej, w krajobrazie, rozgrywa się scena chaosu; panikujący tłum, uciekający w nieładzie, zostaje pomniejszony przez tytana u góry. Ostry kontrast między groźną obecnością giganta a wrażliwością uciekających postaci wzmacnia emocjonalny wpływ obrazu, przywołując poczucie grozy i małego znaczenia ludzkości w obliczu przytłaczającej siły. Zastosowanie ciemnych, złowieszczych kolorów i dramatyczna gra światła i cienia dodatkowo potęgują ogólne uczucie złowróżbności, tworząc naprawdę niezapomniane wrażenie wizualne.