Rycina przedstawia scenę desperackiego przetrwania, gdzie postacie są zgromadzone, sugerując następstwa bitwy lub moment głębokiego cierpienia. Postacie są oddane z surową prostotą; ich formy są zdefiniowane przez odważne linie i interakcję światła i cienia, przekazując poczucie surowych emocji. Kompozycja prowadzi wzrok po scenie, podkreślając wyrazy twarzy poszczególnych osób. Tło, ledwie zasugerowane, dodaje ogólnego poczucia spustoszenia i straty, a ostry kontrast tworzy dramatyczną i niepokojącą atmosferę.

Technika artysty w tworzeniu tego dzieła wydaje się podkreślać wrażliwość postaci, z szorstkimi, prawie niedokończonymi detalami, które sugerują zarówno bezpośredniość chwili, jak i surowość ich rzeczywistości. Rycina sugeruje zdolność artysty do uchwycenia zarówno indywidualnego, jak i zbiorowego cierpienia, tworząc mocny komentarz na temat kondycji ludzkiej. Kompozycja jest zakotwiczona w dolnej części, wciągając widza w bezpośrednią sytuację, podczas gdy postacie patrzą w górę, tworząc dynamiczne napięcie wizualne.