W tym urzekającym dziele młoda kobieta z wdziękiem odpoczywa w słomkowym kapeluszu, otoczona bujną zielenią letniego ogrodu. Delikatne odcienie jej zwiewnej sukni, ozdobionej subtelnymi wzorami kwiatowymi, wzbudzają poczucie niewinnego uroku. Promienie słońca tańczą na jej twarzy, rzucając ciepłe refleksy, które podkreślają jej spokojny wyraz, zapraszając widza do jej spokojnej chwili. Wydaje się być zagubiona w myślach, być może kontemplując ulotne piękno letniego dnia; to wewnętrzne uczucie relaksu przesiąka całe dzieło.

Pociągnięcie pędzlem artysty jest płynne i energiczne, stosując technikę podkreślającą spontaniczność. Odważne pociągnięcia koloru splatają się, sugerując ruch, zachowując jednocześnie harmonijną istotę sceny. Delikatna paleta pastelowych kolorów w kontraście do żywych zieleni tworzy żywą kompozycję, uchwycając istotę lata i witalność młodości. To dzieło nie jest jedynie przedstawieniem leniwego popołudnia; bardziej zaprasza nas do przyjęcia prostoty i piękna, które można znaleźć w naturalnym świecie, przypominając o ulotnych radościach życia.