To wyraziste akwaforta ukazuje surrealistyczną i satyryczną scenę, na której małpa gra na gitarze przed zainteresowanym osłem i dwoma sprytnie uśmiechającymi się mężczyznami w kapturach. Osioł, siedzący na pierwszym planie, ma zrelaksowaną, lecz skupioną postawę, z dużymi uszami skierowanymi do przodu, jakby był głęboko zaabsorbowany występem. Za osłem dwaj mężczyźni pochylają się ku sobie, ich twarze wyrażają mieszaninę przebiegłej radości i sekretnego podziwu — jeden szepcze do drugiego. Małpa stoi na dwóch nogach, zręcznie grając na gitarze — to absurdalne zestawienie imitacji zwierzęcej i ludzkiej głupoty.

Dzieło wykonane jest cienkimi liniami oraz krzyżowym kreskowaniem charakterystycznym dla klasycznego akwaforty; monochromatyczna paleta sepii i czerni nadaje scenie ponadczasową i niemal upiorną atmosferę. Kontrast światła i cienia podkreśla wyrazy twarzy i tekstury, dodając głębi i niepokojącego nastroju. Tytuł "Brabisimo!" u dołu ironią podkreśla, że jest to pochwała jednocześnie humorystycznego i przenikliwego występu. Praca zawiera społeczny komentarz, skłaniając do refleksji nad naturą ludzką i absurdami społecznymi.