Wir wir groteskowych postaci dominuje scenę, a ich ciała są skręcone w chaotycznym tańcu. Centralna kompozycja to niepewna piramida z ciał, gdzie postacie wspierają i podnoszą się wzajemnie. Kapryśny kot, siedzący na ramieniu jednej z postaci, trzyma parasol; mroczny humorystyczny szczegół, który dodaje do niepokojącej atmosfery. Tło sugeruje zamglony krajobraz z odległym miastem, dodając poczucia skali i miejsca fantastycznym postaciom. Jest to obraz niepokojący, ale przekonujący - być może komentarz do kondycji ludzkiej lub spojrzenie na absurd. Technika akwaforty sprzyja surowości tematu. Gra światła i cienia na postaciach tworzy poczucie niepokoju i głębi, jak gdyby postacie wyłaniały się z ciemności.