Scena otwiera się cichą intensywnością; świat polinezyjski oddany w żywych barwach. Powietrze wydaje się gęste od zapachu tropików. Trzy kobiety zajmują pierwszy plan, każda uchwycona w momencie kontemplacji. Jedna, ubrana w niebieskie pareo, stoi z opanowanym wyrazem twarzy, podczas gdy dwie inne siedzą, ich ciała sugerują swobodną intymność. Mała grupa kur grzebie w ziemi, nieświadoma ludzkiego dramatu rozgrywającego się wokół nich. Tło odsłania proste mieszkanie, którego konstrukcja odzwierciedla naturalne materiały wyspy, z kolejną kobietą siedzącą w progu, pozornie obserwującą. Łagodne wzgórza wznoszą się w oddali, ich stonowane kolory stanowią miękki kontrapunkt dla żywiołowości pierwszego planu. Odważne pociągnięcia pędzla artysty i spłaszczona perspektywa nadają scenie senną jakość. Kolory są odważne, zielenie, błękity i odcienie różu tworzą żywą, ale spokojną atmosferę.