To dzieło ukazuje spokojną scenę nad rzeką o świcie, gdzie dwóch jeźdźców na koniach cicho obserwuje wschodzące słońce odbijające się żywo na wodzie. Kompozycja jest pięknie zrównoważona wysokim sosnowym drzewem na pierwszym planie, którego fakturowana kora i bujne zielone igły zostały namalowane ekspresyjnymi pociągnięciami pędzla, które oddają życie i ruch. Za drzewem widoczna jest spokojna rzeka, odbijająca czerwono-pomarańczowy blask wschodzącego słońca, prowadząca wzrok ku oddalonym górom i tradycyjnej bramie w murze miejskim, przedstawionym prostymi, lecz skutecznymi liniami oraz stonowanymi odcieniami niebieskiego i szarości.

Technika malarska łączy tradycyjne chińskie metody tuszu i mycia z delikatnymi akcentami koloru, tworząc elegancką prostotę zachęcającą do kontemplacji. Paleta barw – dominują zielone i ziemiste tony z dodatkiem czerwieni – przywołuje spokojną atmosferę porannego czasu, przepełnioną ciszą i oczekiwaniem. Kaligrafia w lewym górnym rogu dodaje warstwę poetycką, harmonizując z elementami wizualnymi i wzmacniając kontemplacyjny nastrój dzieła. Scena ta odnosi się do poezji dynastii Tang, poety Du Fu, nadając kontekst historyczny i kulturowy oraz potęgując uczucie spokoju i refleksji wyrażane przez jeźdźców spoglądających na odległy horyzont.