Kompozycja tego dzieła zaprasza do kontemplowania eterycznej piękności katedry w Rouen, której fasada kąpie się w delikatnym uścisku światła słonecznego. Monet mistrzowsko uchwyca skomplikowane detale architektury gotyckiej, ale przedstawienie wydaje się delikatne i prawie marzycielskie; pociągnięcia pędzla zdają się tkać światło i cień w delikatny gobelin. Nakładanie kolorów tworzy czarującą poświatę, przenosząc widzów do żywej atmosfery tego momentu. Można prawie usłyszeć szepty wiatru w historycznych łukach i poczuć ciepło popołudniowego słońca ogrzewającego kamień.

Technika Moneta wykorzystująca krótkie i grube pociągnięcia pędzla umożliwia dynamiczną interakcję światła i koloru; zniuansowana paleta, zawierająca delikatne odcienie niebieskiego, ciepłe odcienie ochry i nieco stonowane zielone, wywołuje spokojną reakcję emocjonalną. Gdy widz kontempluje tę scenę, niemożliwe jest, aby nie zagubić się w atmosferycznej jakości obrazu, który mówi zarówno o trwałej naturze katedry, jak i o ulotnym pięknie światła. Takie dzieła z kolekcji Moneta oznaczają punkt zwrotny w sztuce, obejmując nowoczesność, szanując jednocześnie tradycję, pozostawiając trwały ślad w świecie impresjonizmu.