De compositie van dit kunstwerk nodigt je uit om de etherische schoonheid van de kathedraal van Rouen te bewonderen, de façade ondergedompeld in de zachte omhelzing van zonlicht. Monet vangt meesterlijk de intrigerende details van de gotische architectuur, maar de weergave voelt zacht en bijna dromerig aan; de penseelstreken lijken licht en schaduw te weven in een delicaat tapijt. De laagjes kleur creëren een betoverende glans, die de kijkers meeneemt naar de levendige sfeer van dat moment. Men kan bijna de fluisteringen van de wind horen langs de historische bogen, en de warmte van de middagzon voelen die de steen verwarmt.

Monets techniek om korte, dikke streken te gebruiken maakt een dynamische interactie tussen licht en kleur mogelijk; het genuanceerde palet, met zachte blauwtinten, warme okers en lichte groene accenten, roept een rustige emotionele respons op. Terwijl de kijker deze scène waarneemt, is het onmogelijk om niet te verdwalen in de atmosferische kwaliteit van het schilderij, dat zowel spreekt over de duurzame natuur van de kathedraal als over de vergankelijke schoonheid van het licht. Deze werken van Monets oeuvre markeren een keerpunt in de kunst, omarmt de moderniteit terwijl het de traditie eert en een blijvende indruk achterlaat in de wereld van het impressionisme.