ภูมิทัศน์เปิดออกด้วยองค์ประกอบที่น่าทึ่ง รูปทรงโทนสีดินที่สูงตระหง่านกำหนดพื้นที่ พื้นผิวของพวกมันบ่งบอกถึงความขรุขระของแผ่นดิน ระหว่างรูปร่างขนาดใหญ่มหึมาเหล่านี้ แม่น้ำที่มีชีวิตชีวาหรือบางทีอาจเป็นเส้นทางแห่งแสงส่องไปสู่ขอบฟ้าที่ปกคลุมด้วยสีน้ำเงินเข้ม พื้นที่ส่วนกลางระเบิดด้วยสีเขียวสดใสซึ่งหลีกทางให้กับท้องฟ้า วัวสีดำยืนอยู่ในทุ่งหญ้า เงาของมันตัดกันอย่างชัดเจนกับหญ้าเขียวขจี ดูเหมือนว่าศิลปินได้กลั่นสาระสำคัญของสิ่งแวดล้อม นำเสนอวิสัยทัศน์ที่เรียบง่าย เกือบจะเป็นนามธรรม ซึ่งยังคงหายใจด้วยชีวิต การใช้พู่กันดูมั่นใจและคล่องแคล่ว สร้างความรู้สึกเคลื่อนไหวตลอดองค์ประกอบ