ผลงานศิลปะนี้จับภาพด้านหน้าโบสถ์อันงดงาม โดยมีรายละเอียดที่สลับซับซ้อนแสดงด้วยเทคนิคสีน้ำที่ละเอียดอ่อน สถาปัตยกรรมของอาคารเป็นจุดสนใจที่ชัดเจน ดึงดูดสายตาด้วยเครื่องประดับตกแต่งอย่างประณีต ผู้คนสามารถรู้สึกได้ถึงความเย็นของหินเก่า และจินตนาการถึงเสียงสะท้อนภายในห้องโถงศักดิ์สิทธิ์ของอาคาร องค์ประกอบเน้นการมองของผู้ดูไปที่ทางเข้าอันโอ่อ่า ด้วยประติมากรรมที่วิจิตรบรรจงดูเหมือนจะกระซิบเรื่องราวแห่งศรัทธาและประวัติศาสตร์

ศิลปินใช้แสงและเงาอย่างเชี่ยวชาญ โดยแสงอาทิตย์ที่อ่อนโยนส่องสว่างด้านหน้าอาคาร การเล่นแสงไฟนี้ช่วยเพิ่มมิติให้กับโครงสร้างของอาคาร ตัวเลขต่างๆ แม้จะมีขนาดเล็กแต่ก็ให้ความรู้สึกถึงขนาดราวกับว่ามีคนยืนอยู่บนถนนและมองขึ้นไป ความรู้สึกโดยรวมคือความสงบและความเป็นนิรันดร์ เชิญชวนให้ผู้ชมหยุดและพิจารณาถึงความงามของการสร้างสรรค์และความทุ่มเทของมนุษย์