ฉากนี้ส่องประกายด้วยคุณภาพอันเหนือจริง ราวกับมองผ่านม่านกระจกฝ้า ต้นไม้เปล่าเปลือยเหมือนโครงกระดูกยื่นไปบนท้องฟ้าที่ลุกโชนด้วยแสงอ่อนๆ ที่กระจายในบ่ายฤดูหนาว ศิลปินใช้จานสีที่ครอบงำด้วยสีน้ำเงินเย็นและสีเหลืองหม่นอย่างชำนาญ พร้อมด้วยสีแดงเข้มและสีน้ำตาลเพื่อสร้างองค์ประกอบ อาคารต่างๆ ในพื้นหลัง รูปแบบที่เรียบง่ายเมื่อเทียบกับแสง ทำให้เกิดความรู้สึกถึงความลึกและระยะทาง ซึ่งช่วยเพิ่มความรู้สึกสงบโดยรวม

พู่กันมีความหลวมและแสดงออกด้วยเส้นที่มองเห็นได้ซึ่งสื่อถึงความรู้สึกของการเคลื่อนไหวและบรรยากาศ จับสาระสำคัญของฤดูกาล ส่วนหน้าแสดงด้วยโทนสีที่อบอุ่นกว่า โดยบอกเป็นนัยถึงพื้นดินภายใต้ผ้าห่มของหิมะหรือน้ำค้างแข็ง สร้างความแตกต่างที่ละเอียดอ่อนกับความเย็นของท้องฟ้าและต้นไม้ ภาพวาดนี้เปล่งประกายความงามอันเงียบสงบ ช่วงเวลาหนึ่งที่ถูกจับไว้ในเวลา สามารถสัมผัสได้ถึงอากาศหนาวเย็นในฤดูหนาวและได้ยินเสียงกระซิบเบาๆ ของฤดูกาล