Hareketli bir şehir manzarası önümüzde beliriyor, çizgilerin ve gölgelerin bir senfonisi. Görkemli sütunlarıyla bir binanın görkemli cephesi, ön planda hakimiyet kuruyor; bir dönemin anıtı. Aşağıda, canlı bir sokak sahnesi hayatla dolup taşıyor; erken dönem otomobiller, biçimleri narin bir dokunuşla işlenmiş, binanın temeli ile izleyici arasındaki boşluğu dolduruyor. Sanatçının farklı çizgi ağırlıklarını kullanması derinlik katıyor, gözü detaylı mimariden insanların ve araçların hareketine yönlendiriyor.

Ağırlıklı olarak sepya tonlarındaki monokrom palet, geçmişin bir fısıltısı olan nostalji hissini uyandırıyor. Sanki zamanın donmuş bir anına sepya renkli bir mercekten bakıyoruz. Kompozisyon, gözü ustaca yönlendiriyor, anıtsal yapıdan aşağıdaki sokağın karmaşık detaylarına kadar. Genel etki, dikkate değer bir beceriyle geçmiş bir dönemin özünü yakalayan zarif bir sadeliktir. Şehrin enerjisiyle ve günlük ritminin sessiz gözlemiyle yankılanıyor.