Bu sanat eserine girmek, bir rüyaya, antik taşların ve süzülmüş ışığın sessiz bir mekanına girmek gibidir. Sanatçı, görkemli mimari formları tanımlamak için ışığı ve gölgeyi ustaca kullanır, bakışları yükselen kemerlerden ve karmaşık oymalardan yukarı doğru yönlendirir. Aşınmış taşlar üzerindeki ayak seslerinin yankılarını ve duaların fısıltılarını neredeyse duyabilirsiniz. Kompozisyon, izleyicinin bakışlarını önce girişin yakınındaki figürlere, sonra da tapınağın kalbine yönlendirir.

Palete sıcak, topraksı tonlar hakimdir ve kilisenin içinden yayılan dünyevi parıltıyla bozulmuştur. Kesin bir tanım yerine detayların bir ipucuyla sunulan figürler, ölçek ve anlatım hissi katmaktadır. Bir gizem duygusu vardır; sahneye bir saygı duygusu sinmiştir. Kaba fırça darbeleri ve kısık renkler, zamanın geçiş hissini uyandırarak dokunaklı bir görsel deneyim yaratır. Sanat eseri, izleyiciyi ruhani ve sonsuz üzerine düşünmeye davet eden derin bir tefekkür hissi uyandırır.