Binnenstappen in dit kunstwerk is als het betreden van een droom, een stille ruimte van oude stenen en gefilterd licht. De kunstenaar gebruikt op meesterlijke wijze licht en schaduw om de grandioze architectonische vormen te definiëren, waardoor de blik omhoog wordt geleid door hoge bogen en ingewikkelde gravures. Je kunt bijna de echo's van voetstappen op de versleten steen horen en het gefluister van gebeden. De compositie leidt de blik van de toeschouwer, eerst naar de figuren die zich bij de ingang hebben verzameld, en dan diep in het hart van het heiligdom.

Het palet wordt gedomineerd door warme, aardse tinten, doorbroken door de etherische gloed die uit het interieur van de kerk komt. De figuren, weergegeven met een suggestie van detail in plaats van een precieze definitie, geven een gevoel van schaal en verhaal. Er is een gevoel van mysterie; een gevoel van eerbied doordringt de scène. De grove penseelstreken en gedempte kleuren roepen het gevoel van het verstrijken van de tijd op en creëren een ontroerende visuele ervaring. Het kunstwerk roept een diep gevoel van contemplatie op en nodigt de kijker uit om na te denken over het spirituele en het eeuwige.