Portre, koyu renk, yumuşak kıvrımlı saçları, soluk teni ve hem davet eder gibi hem de izleyiciyi mesafede tutan bir bakışa sahip bir kadını tasvir ediyor. Sanatçı, özellikle renklerin birleştiği arka planda olmak üzere, hareket ve derinlik hissi yaratan geniş fırça darbeleri kullanır. Kadın, saçlarının ve arka planının daha koyu tonlarıyla keskin bir zıtlık sunan beyaz bir giysi giymiş. Kırmızı dudakları ve yanaklarındaki hafif pembelik, aksi takdirde sessiz renk paletine canlılık katıyor.

İfadesinde hissedilir bir içe dönüklük hissi var; başının hafifçe eğilmesi ve bakışını tutma şekli, geçici bir anı, yakalanan bir düşünceyi ima ediyor. Önerici, dönen vuruşlara sahip arka plan, kadının iç dünyasını yankılar gibi görünüyor. Sanatçının tekniği, 20. yüzyılın başlarında meydana gelen üslup değişikliklerine işaret ederek, klasikçilik ve modernizmin bir karışımını gösteriyor. Eserin gücü, konunun esrarengiz çekiciliğini daha da artıran, ışık ve gölgenin ustaca oyununda yatıyor.