Portret przedstawia kobietę o ciemnych, miękko skręconych włosach, bladej cerze i spojrzeniu, które zdaje się jednocześnie zapraszać i trzymać widza na dystans. Artysta używa szerokich pociągnięć pędzla, tworząc poczucie ruchu i głębi, zwłaszcza w tle, gdzie kolory się łączą. Kobieta jest odziana w białą szatę, która zapewnia wyraźny kontrast z ciemniejszymi odcieniami jej włosów i tła. Jej czerwone usta i lekki rumieniec na policzkach dodają odrobinę witalności do stonowanej palety barw.

W jej wyrazie twarzy wyczuwalne jest poczucie introspekcji; lekkie pochylenie głowy i sposób, w jaki utrzymuje spojrzenie, sugerują przelotny moment, uchwyconą myśl. Tło, z sugestywnymi, wirującymi pociągnięciami pędzla, zdaje się odzwierciedlać wewnętrzny świat kobiety. Technika artysty sugeruje mieszankę klasycyzmu i nowoczesności, nawiązując do zmian stylistycznych, które miały miejsce na początku XX wieku. Siła dzieła tkwi w umiejętnym operowaniu światłem i cieniem, co dodatkowo potęguje enigmatyczny urok postaci.