Sahne, elle tutulur bir dram duygusuyla açılıyor. Ön planda, canlı kırmızı bir elbise giymiş bir kadın bir yılan tarafından vurulur, vücudu çökerken mavi giymiş bir adam onu yakalamaya çalışır. Onların pozları, neredeyse bir ölüm dansı, hemen gözü çeker. Renk paleti zengindir, derin kırmızılar ve maviler manzaranın yeşilleriyle tezat oluşturarak anın duygusal yoğunluğunu vurgular. Işık ve gölge figürler üzerinde oynar, gerilimi artırır. Arka plan diğer figürlerin bir önerisini sunar.

Neredeyse panik fısıltılarını duyabiliyorum. Adamın havaya kaldırdığı kollar, bir yalvarış, kaçınılmazlığa karşı bir protesto. Bu, hayatın kırılganlığı ve ölümün acısı duygusunu uyandırır. Fırça darbeleri, yaprakları tasvir etme biçiminde belirli bir enerjiye sahip gibi görünüyor, sahneye hayat veriyor. Tıpkı oyuncuların hayatlarının son anlarını geçirdikleri bir sahne gibi.