Ο πίνακας σε τραβάει αμέσως, έτσι δεν είναι; Είναι σαν μια στιγμιότυπη λήψη μιας σκηνής δρόμου του Παρισιού, παγωμένη στον χρόνο. Η σύνθεση είναι εντυπωσιακή, με κάπως κεκλιμένη προοπτική, σαν να κοιτάμε από ένα μπαλκόνι ή ένα κοντινό παράθυρο. Η χρήση του χρώματος είναι σκόπιμη. Οι απαλοί γήινοι τόνοι σχηματίζουν το φόντο, από το οποίο ξεχωρίζουν οι φιγούρες με τα σκούρα ρούχα και τα τολμηρά καπέλα. Το σκυλί, μια γοητευτική πιτσιλιά χρώματος, προσθέτει μια πινελιά αυθορμητισμού στη σκηνή και το κουτί που κρατά μια γυναίκα είναι η μόνη υπόδειξη μιας σύγχρονης ευκολίας. Σχεδόν μπορεί κανείς να ακούσει τον μακρινό βρυχηθμό των αμαξών και την ψιθυριστή συνομιλία των περαστικών, τον ίδιο τον παλμό της πόλης.