Η χαρακτική μας βυθίζει σε ένα αυστηρό, χωρίς διακοσμητικά εσωτερικό, όπου ξετυλίγεται μια σκληρή σκηνή. Κυριαρχεί στη σύνθεση μια γυναίκα, το πρόσωπό της χαραγμένο με ένα μείγμα οργής και ίσως μια ιδέα απελπισίας. Κρατά ένα μικρό παιδί, έτοιμη να επιβάλει τιμωρία, με μια παντόφλα σηκωμένη ψηλά στο χέρι της. Το πρόσωπο του παιδιού, αν και μικρό, προδίδει μια ιδέα φόβου, το επικείμενο χτύπημα. Οι φιγούρες αποδίδονται με τραχιές, εκφραστικές γραμμές, μεταφέροντας μια αίσθηση αμεσότητας και ωμών συναισθημάτων. Πίσω τους, τα ρούχα κρέμονται σε μια γραμμή ρούχων, μια κοσμική λεπτομέρεια που έρχεται σε έντονη αντίθεση με την ένταση της κεντρικής δράσης. Ένα σπασμένο κεραμικό βάζο στο πάτωμα προσθέτει ένα τραγικοκωμικό στοιχείο. είναι ο καταλύτης αυτού του οικιακού δράματος.