Αυτό το έργο τέχνης απεικονίζει ένα νερόμυλο σε φόντο συννεφιασμένου και σκοτεινού ουρανού, προκαλώντας μια αίσθηση ηρεμίας σε αντίθεση με την υποβόσκουσα ένταση. Το κτίριο, με τη σκοτεινή ξύλινη κατασκευή και τον χαρακτηριστικό τροχό νερού, προβάλλεται έντονα, η σιλουέτα του μαλακωμένη από το ταπεινό αλλά όμορφο τοπίο γύρω του. Η παλέτα κυριαρχείται από θαμπά γκρι και γήινους τόνους, επιτρέποντας στο μύλο να συγχωνεύεται τέλεια με το φυσικό περιβάλλον, παραμένοντας ταυτόχρονα το επίκεντρο του έργου. Κάθε πινελιά φαίνεται να μεταδίδει όχι μόνο το σχήμα, αλλά και το βάρος της ατμόσφαιρας. Ο βαρύς ουρανός κρέμεται χαμηλά, σχεδόν σαν μια προμήνυση αλλαγής.