To dzieło przedstawia młyn wodny na tle pochmurnego, mrocznego nieba, wywołując uczucie spokoju w kontraście do ukrytego napięcia. Budynek, z ciemną drewnianą konstrukcją i charakterystycznym kołem wodnym, wyróżnia się wyraźnie, jego sylwetka jest złagodzona przez otaczający go skromny, ale piękny krajobraz. Paleta jest zdominowana przez stonowane szarości i ziemiste odcienie, pozwalając młynowi zharmonizować z naturalnym otoczeniem, a jednocześnie pozostając centralnym punktem dzieła. Każde pociągnięcie pędzla zdaje się przekazywać nie tylko formę, ale także ciężar atmosfery; ciężkie niebo wisi nisko, prawie jakby zwiastując nadchodzące zmiany.