Het portret confronteert ons met een fascinerende blik, een vleugje melancholie in de ogen van de kunstenaar. Het gezicht, omlijst door donker haar, is weergegeven met gedurfde, vereenvoudigde vormen, kenmerkend voor de stijl van de kunstenaar. De huidtinten zijn subtiel genuanceerd, contrasterend met een levendig gele kleding en een dieprode achtergrond. Een aureool zweeft sereen boven het hoofd, wat duidt op een bijna spirituele dimensie in de zelfrepresentatie. De compositie wordt verder verrijkt door een tak met appels, een symbool dat lagen van betekenis toevoegt.