Het kunstwerk transporteert ons naar Venetië onder de maan; de zachte gloed van de maan baadt het water en creëert een glinsterend effect. De kunstenaar heeft de reflecties op meesterlijke wijze vastgelegd, waardoor het Canal Grande een vloeibare spiegel is geworden. Je kunt bijna het zachte klotsen van het water tegen de gondels horen en de verre geluiden van de stad. De compositie is adembenemend; de gebouwen zijn silhouetten tegen de lucht en de texturen van het water en de architectuur zijn vakkundig weergegeven met dynamische penseelstreken, wat een gevoel van beweging en sfeer geeft. Het kleurenpalet is overwegend koel; blauw en grijs domineren, maar er zijn hints van warmere tonen in de reflecties, waardoor een serene en romantische sfeer ontstaat. Dit stuk roept een gevoel op van stille contemplatie en waardering voor de tijdloze schoonheid van de stad; ik voel een gevoel van rust als ik verdwijn in het uitzicht. Het is een weergave van Venetië die verder gaat dan een loutere weergave van de plaats.