De scène ontvouwt zich met een tedere intimiteit, badend in een zacht, diffuus licht dat van binnenuit lijkt te stralen. Twee figuren, schijnbaar engelen of misschien godheden, zijn de focus van dit idyllische tableau. Eén, met golvende gouden lokken, is gevangen in een moment van serene contemplatie. Naast hen, een figuur met onhandelbaar, roodbruin haar, leunt voorover met een zachte blik. De centrale figuur houdt voorzichtig in zijn open hand een kleine, gevederde schepsel, een vogel; een symbool van onschuld en gratie. Eén enkele pijl, een handelsmerk van Cupido, is gedeeltelijk zichtbaar, wat duidt op de ondeugende god van de liefde en begeerte. Het meesterlijke gebruik van licht en schaduw door de kunstenaar voegt diepte en een gevoel van etherische schoonheid toe, terwijl het subtiele kleurenpalet, gedomineerd door crèmewit en zachtbruin, een gevoel van warmte en rust oproept. De compositie is zorgvuldig gearrangeerd, met de blikken van de figuren en de kromming van hun lichamen die het oog door de scène leiden, waardoor een gevoel van harmonie en evenwicht ontstaat.