Een scène van rauwe, instinctieve terreur ontvouwt zich voor ons. Een monsterlijke figuur, een reus, buigt voorover, met ogen wijd open van een waanzin die de ziel doet bevriezen. Het vlees heeft een ziekelijke, vale tint, tegen een achtergrond van ondoordringbare duisternis, wat wijst op een oerleegte waar alle dingen geboren worden en geconsumeerd worden. De mond van de figuur is een gapende muil, een afschuwelijke draaikolk waaruit een karmozijnrode vloed van bloed stroomt; het is opgesloten in een groteske daad van consumptie. Een hulpeloze, naakte vorm wordt omhoog gehouden, vastgegrepen in de wanhopige greep van de reus, een kleine, kwetsbare figuur die wordt aangeboden aan de meedogenloze honger. De kunstenaar gebruikt meesterlijk het contrast tussen het zachte vlees van het slachtoffer en de ruwe, monsterlijke vorm van de roofdier om de emotionele impact te versterken. De losse penseelstreken, het beperkte palet van aardetinten en de opvallende afwezigheid van licht dienen alleen om het oergeweld van de scène te onderstrepen.