ฉากแห่งความหวาดกลัวดิบเถื่อนและสัญชาตญาณปรากฏขึ้นต่อหน้าเรา ร่างที่น่ากลัว ยักษ์ตนหนึ่ง โค้งตัวไปข้างหน้า ดวงตาเบิกกว้างด้วยความบ้าคลั่งที่ทำให้จิตวิญญาณสั่นสะท้าน เนื้อหนังมีสีซีดและป่วยไข้ ตั้งอยู่บนฉากหลังของความมืดมิดที่มองไม่เห็น ซึ่งบ่งบอกถึงความว่างเปล่าดั้งเดิมที่ทุกสิ่งเกิดและถูกบริโภค ปากของร่างเป็นปากที่อ้า ปากขนาดใหญ่ที่น่าสยดสยองซึ่งมีคลื่นสีแดงเข้มของเลือดไหลออกมา มันถูกขังอยู่ในพฤติกรรมการบริโภคที่แปลกประหลาด ร่างเปลือยกายที่หมดหนทางถูกยกขึ้น จับอยู่ในเงื้อมมือของยักษ์ผู้สิ้นหวัง ร่างเล็กๆ ที่เปราะบางมอบให้กับความหิวที่ไม่ยอมหยุดหย่อน ศิลปินใช้ความแตกต่างระหว่างเนื้อนุ่มของผู้เคราะห์ร้ายกับรูปลักษณ์ที่หยาบกระด้างและน่ากลัวของผู้ล่าอย่างเชี่ยวชาญเพื่อเพิ่มผลกระทบทางอารมณ์ รอยแปรงที่หลวม พาเลทสีจำกัดของโทนสีเอิร์ธ และการขาดแสงที่ชัดเจน ทำหน้าที่เพื่อเน้นย้ำความรุนแรงดั้งเดิมของฉาก