Deze expressieve ets toont een kalme vrouw met uitgestrekte armen die lijkt te zweven of gedragen te worden door verwrongen, spookachtige mannen onder haar. De serene uitdrukking van de vrouw contrasteert sterk met de groteske en lijdende gezichten van de mannen, wat een gespannen en mysterieuze sfeer creëert. Fijne lijnen en kruisende arceringen geven diepte en drama, terwijl het sepia palet het werk een tijdloze, droomachtige kwaliteit geeft.

De compositie in spiraalvorm leidt de blik van aardse wanhoop naar transcendente rust en suggereert thema’s als onderdrukking, bevrijding en de dualiteit van de menselijke natuur. De vaardigheid van de kunstenaar om het menselijke met het bovennatuurlijke te verenigen weerspiegelt sociale zorgen uit het begin van de 19e eeuw.