Scena otwiera się delikatną intymnością, skąpaną w miękkim, rozproszonym świetle, które wydaje się emanować z wnętrza. Dwie postaci, pozornie anioły lub być może bóstwa, są w centrum tego idyllicznego tableau. Jedna, ze swobodnie płynącymi złotymi włosami, uchwycona w chwili spokojnej kontemplacji. Obok nich postać z potarganymi, czerwonobrązowymi lokami pochyla się do przodu z łagodnym spojrzeniem. Centralna postać delikatnie trzyma w otwartej dłoni małą, upierzoną istotę, ptaka; symbol niewinności i wdzięku. Jedna strzała, znak rozpoznawczy Kupidyna, jest częściowo widoczna, sugerując psotnego boga miłości i pożądania. Mistrzowskie użycie światła i cienia przez artystę dodaje głębi i poczucia eterycznego piękna, podczas gdy subtelna paleta barw, zdominowana przez kremowe biele i miękkie brązy, wywołuje uczucie ciepła i spokoju. Kompozycja jest starannie zaaranżowana, ze spojrzeniami postaci i krzywizną ich ciał prowadzącymi wzrok przez scenę, tworząc poczucie harmonii i równowagi.