Dit portret roept een gevoel van stille waardigheid op; het onderwerp, een man in een donker pak, kijkt uit met een vaste, beschouwende blik. Een kleine camera staat aan de zijkant, wat duidt op zijn beroep en de tijd waarin hij leefde. Het gedempte palet van bruin en grijs, met subtiele highlights, geeft het stuk een zekere formaliteit. De achtergrond, een getextureerd patroon met onduidelijke cirkelvormen, voegt een laag mysterie toe, als een sluier van herinnering. Ik stel me de zorgvuldige penseelstreken van de kunstenaar voor, elk een getuigenis van de liefde en het respect dat ze voelde voor de man voor haar; het is bijna mogelijk om het gewicht van die gevoelens te voelen als de blik de jouwe kruist. Het spreekt van veerkracht en karaktersterkte, een herinnering aan het belang van de familie en de blijvende band tussen een ouder en zijn kind.