De ets toont een scène die beladen is met een onheilspellende lichtkracht; een stralend licht barst uit achter een paar en werpt een bijna theatrale gloed. De figuren zijn dramatisch verlicht, hun vormen verschijnen uit een zee van schaduwen, wat duidt op een diepgaand verhaal dat zich ontvouwt. Een figuur, die een werktuig vasthoudt dat lijkt op een schoffel, buigt zich naar de ander toe. De andere figuur, een vrouw, staat in een vloeiende jurk, haar uitdrukking is een mengeling van verrassing en misschien een vleugje ondeugd. De omringende details zijn weergegeven met een delicate aanraking; een hond staat in de buurt van een mand. De lijnen zijn geëtst met een ruwe, expressieve kwaliteit. De compositie trekt de toeschouwer aan en vereist een emotionele reactie; is dit een moment van confrontatie, een geheime ontmoeting of een visie van het fantastische?